Reportaxe sobre a Noite na Biblioteca

A Nosa Terra TV estivo en Gondomar na II Noite na Biblioteca e agora publica unha estupenda reportaxe sobre Espazo Lectura e esta actividade. Pode verse aquí.

Recensión sobre Os ollos do Contomar

O xornal La Voz de Galicia inclúe hoxe nas súas páxinas unha recensión sobre o libro Os ollos do Contomar feita polo crítico Ramón Nicolás. Tamén a edición en papel do semanario A Nosa Terra inclúe unha reportaxe de Mar Barros sobre a Casa da Lectura no suplemento Bule bule.

Na procura da lectura-pracer

O escritor Antonio García Teijeiro, amigo e colaborador de Espazo Lectura, agasallounos esta semana coa súa columna de opinión publicada no semanario A Nosa Terra (con data 25/09/2008), onde fala da nosa asociación.

Mil grazas, Antonio, pola túa xenerosidade.

Espazo Lectura

Veño dicindo dende hai tempo que non se normalizará a lectura-pracer mentres dependa tanto da escola. Sabemos que o primeiro contacto dos cativos cos libros debe ser na casa. E sabemos que, por desgraza, non adoita ser así. Daquela, case toda a responsabilidade do fomento do hábito lector na rapazada recae na escola. Loxicamente aí ha de estar, mais penso que existe demasiada dependencia do labor educativo na LIX. Cantos nenos se achegan ás librarías, sós ou cos seus pais, para mercaren algún libro? E en galego? Case mellor non pensalo. Por iso hai que celebrar as actividades desenvolvidas por clubs de lectura e grupos que funcionan polo país. Situado no Val Miñor, Espazo Lectura é un bo exemplo do que se pode facer cando as ideas e os obxectivos son claros e as persoas saben o que queren. Espazo Lectura é unha asociación modélica, xeradora de iniciativas vivas e ambiciosas que teñen que ver coa promoción da lectura como referente de benestar social. Considera a literatura como un elemento socializador indispensable para elevar o nivel educativo, a conciencia crítica, a capacidade analítica das persoas. Gocei con eles, uns meses atrás, nun acto fermoso na biblioteca de Gondomar. Respirábase ledicia. E un, que se vai facendo maior, xa non goza en todos os lugares que visita. Espazo Lectura ilusiona cun traballo moi serio orientado cara á creación e animación de clubs lectores, á divulgación e sensibilización nos nenos e nenas da LIX en galego. E traballa fóra das aulas. Parabéns a unha asociación que fai do fomento da lectura unha aventura fascinante.

Antonio García Teijeiro

Sen o libro a cultura non é posible

No último número do semanario A Nosa Terra (18-24 de setembro de 2008) Fran Alonso asina unha interesante reflexión sobre o libro e a lectura:

O libro

Hai unha cuestión que os países máis avanzados de Europa nunca esquecen: no ámbito da cultura, o libro ocupa un papel central. Daquela, as súas políticas culturais aplícanse como consecuencia desa premisa. No mundo de hoxe, sen libro a cultura non é posible, pero a centralidade do libro (impreso ou, no futuro, dixital) é algo que lles custa moito aceptar ás nosas administracións, ben sexan locais, autonómicas ou centrais.
A lectura xera persoas cultas, persoas sensibilizadas e persoas creativas. Sen o libro e a lectura, non hai público para ningún ámbito da cultura; non o hai para o teatro, cine e música de calidade, que teñan consideración de arte. Ademais, hoxe non se pode sobrevivir sen ler. E non me refiro á literatura: o libro compréndeo todo. Nin sequera un matemático é quen de formarse sen libros.
Os libros e a lectura son un dos mediadores máis importantes de progreso e desenvolvemento das sociedades, comezando polas comunidades locais. Unha sociedade lectora é unha sociedade capaz. Promover o libro é tamén defender a música, o diálogo, as artes plásticas, a curiosidade científica, a investigación, a poesía, a innovación, a iniciativa empresarial, o teatro, o gusto e a sensibilidade, a protección do medio ambiente e, en definitiva, a creación dun mundo mellor. O problema é que a quen lle toca gobernar todo isto parécelle sempre tan intanxible, tan difícil de defender, que renuncia a ese principio inequívoco: o libro é o centro da cultura contemporánea. Por iso non estamos entre os países máís desenvolvidos de Europa.

Fran Alonso

Ler é difícil

Tras a publicación do recomendable artigo de Antonio García Teijeiro, esta semana A Nosa Terra vólvelle dedicar un espazo á opinión sobre a lectura. Desta volta é a escritora An Alfaya quen reflexiona sobre o tema. Velaí dous fragmentos do texto:

- "Ler non é fácil... É un grande esforzo, un traballo que paga a pena acometer porque a recompensa que conleva tamén é moi importante. Eu estou en contra das estratexias que pretenden transmitir a idea de que ler é fácil. Iso supón banalizar a lectura. Ler é difícil e custa tempo e traballo, pero vale a pena", afirma a escritora brasileira Lygia Bojunga, no último número da imprescindible Revista Galega de Literatura Infantil e Xuvenil Fadamorgana. Eu subscribo as súas palabras. Adoita "venderse" a lectura como un encontro gozoso entre o lector e o libro, e de feito pode selo, mais só para quen soubo educar os sentidos e aprezar as bonanzas dunha actividade pasiva, que supón un esforzo mental, exercicio da imaxinación e invitación á reflexión.

- "Ler é difícil", como case todo o que ten interese na vida ou nos fai medrar por dentro, mais para quen queda preso na súa arañeira, como di Lygia Bojunga, "vale a pena".

As nosas actividades, en ANT

O xornal dixital de A Nosa Terra informa hoxe sobre as actividades de Espazo Lectura, elixindo o blog do Contomar para a súa sección de Blog do Día e contrapoñendo o esforzo do noso traballo ao descenso dos índices de lectura en Galicia, descenso que certifica o último estudo da Federación de Gremios de Editores de España.